Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

 

 

ΑΙΜΟΣ - ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Λουκάς Θεοχαρόπουλος

Ένα όνειρο του Πνευματικού κόσμου των χωρών της Βαλκανικής έλαβε σάρκα και οστά έστω και αργά. Ο ψυχρός πόλεμος και οι εθνοτικές αιματηρές συγκρούσεις που ακόμη, κρυφοκαίγουν σε μερικές χώρες της Χερσονήσου του Αίμου, ήταν ένα εμπόδιο που η συνεργασία των πνευματικών ανθρώπων από 7 Βαλκανικές χώρες (Ελλάδα, Αλβανία, FYROM, Σερβία – Μαυροβούνιο, Βουλγαρία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Ρουμανία) το κατέταξε στο παρελθόν. ...

 

 

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ

Της Κιρκης Κεφαλεα 

Η επιτυχία μιας ανθολογίας μεταφρασμένης ποίησης εξαρτάται, πάνω απ’ όλα, από την ποιότητα των μεταφράσεών της. Και η ποιότητα των μεταφράσεων εξαρτάται από την ποιητική δεξιότητα - σωστότερα: από το ποιητικό ταλέντο - των μεταφραστών. Είναι ασφαλώς επίτευγμα η ανεύρεση όχι τόσο μεταφραστών από τις βαλκανικές γλώσσες (τις οποίες εμείς οι Ελληνες -γλωσσομαθείς κατά τα άλλα- ελάχιστα γνωρίζουμε), όσο καλών μεταφραστών από τις βαλκανικές γλώσσες.

Ο οργανωτής της Ανθολογίας το πέτυχε αυτό και χάρη στην παρουσία...

 

Μετάφραση: Ανδρέας Ζαρμπαλάς

ΑΙΜΟΣ - ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ


 

  

        ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΙ ΔΟΚΙΝΑ (Αλβανία)

 

Ανήμερα το Μέγα Πάσχα
σφάξαν βόδι στο χωριό,
πήγα πήρα μιαν οκά
το’ ριξα στον τέντζερη.
Βγήκα μέχρι την αυλή,
για να φέρω κούτσουρα,
να σου, ήρθε ένα στοιχειό
κι έπεσε στον τέντζερη
και φαρμάκωσε τους γιους μου,          
εννιά γιους κι εννιά νυφάδες
κι εννιά με τα μωρά τους.
Μου αδειάσαν εννιά κούνιες,
μου καήκαν εννιά προίκες,
εννιά όπλα βουβαθήκαν.
Κωσταντή, κακό ν’ ακούσεις
που την πάντρεψες στα ξένα
τη Δοκίνα μας, αλάργα
πέρα από τρία βουνά.
Ανήμερα το Μέγα Πάσχα
η Δοκίνα χόρευε.
Ο Κωσταντής βγήκε απ’ τον τάφο,
άλογο του έγιν’ η πέτρα,
και το χώμα σέλα του,
τρέχοντας πάει στη Δοκίνα.
—Καλώς ήρθες, αδερφέ μου.
Αν μου ήρθες για καλό,
να ντυθώ σαν γερακίνα,
κι αν μου ήρθες για κακό,
να ντυθώ σαν καλογριά.
—Έλα, αδερφή, ως είσαι.
Στ’ άλογο την ανεβάζει,
τα πουλιά στο δρόμο λέγαν:
— Τσιλιβίου, βίου, βίου
τη Δοκίνα μας, αλάργα
ίσως να ‘ναι ο αγέρας.
—Είδατε; Δεν είδατε;
Περπατάει λευκή πουλάδα
η ζωντανή με τον νεκρό.
Φτάσανε στην εκκλησία:
—Πήγαινε εσύ, Δοκίνα,
εγώ πάω στο άγιο βήμα,
το ‘χω εκεί το σπίτι μου.
Πήγε χτύπησε την πόρτα:
—Ποιος να είναι που χτυπάει;
Μήπως μια κακιά γυναίκα,
μήπως η ίδια η χολέρα,
που μου πήρε τα παιδιά μου;
—Μάνα, άνοιξε την πόρτα,
η μοναχοκόρη σου είμαι.
—Και ποιος σ’ έφερε, Δοκίνα;
—Μ’ έφερε ο Κωνσταντίνος.
—Τι μου λες, ο Κωνσταντίνος,
τρία χρόνια μες στο χώμα
και δεν έλιωσε ακόμα;
Στο κατώφλι η μια κι η άλλη
σπάσαν σαν κρασιού φιάλη.

 

                                       Μτφρ. Ανδρέας Ζαρμπαλάς, σελ. 111-112

 

 

 

 

 

 

 

                                                                        

ΑΘΟΡΥΒΑ

ΝΤΡΙΤΕΡΟ ΑΓΚΟΛΙ (1931) ΑΛΒΑΝΙΑ

 

Το μπουμπούκι δεν ακούγεται όταν βγαίνει στα κλαδιά, βγαίνει αθόρυβα.

Το μήλο δεν ακούγεται σαν κοκκινίζει στην μηλιά, κοκκινίζει αθόρυβα.

 

Το  στάρι δεν ακούγεται όταν φυτρώνει στον αγρό,φυτρώνει αθόρυβα.

Το  φως δεν ακούγεται όταν χτυπάει στο παράθυρο, χτυπάει αθόρυβα.

 

Η νύχτα δεν ακούγεται σαν ροβολάει απ’ τα βουνά, ροβολάει αθόρυβα,

η ζωή δεν ακούγεται όταν χάνεται σιγά, χάνεται αθόρυβα.

 

                                                                                                                Μτφρ. Ανδρέας Ζαρμπαλάς

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΙΣ ΑΛΠΕΙΣ

ΙΣΜΑΗΛ ΚΑΝΤΑΡΕ [Αλβανία]

 

Δεν σας λυγούν οι θύελλες,

ω Τιτάνες παρθένοι.

Ούτε κεραυνοί και βροντές

κι ούτε οι ανέμοι.

 

Όμως, μια λιμνούλα τόση δα,

με γαλάζια τη ματιά της,

σας κουνάει ανάποδα

στη μικρή αγκαλιά της.  

μτφρ. Ανδρέας Ζαρμπαλάς. 

 

 

 

 

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?